şiir yazdım..

tekerrür

Tanrı herkesin başına ne zaman bir yalnızlık gelse
“RESET” atarken kaderlerine,
Benim her sevda girişimde,
Kopyalanıp yapıştırılmış bir ayrılık!!!



Mamo Ç./2007 antalya

çüüüşşş!!!!

ülke gündemini uzun süredir meşgul eden bir olay vardı..cem gariboğlu ve ailesinin ortaklaşa işlediği veya hepsinin bir şekilde pay sahibi olduğu bir cinayet vakası uzun süredir gündemdeydi..

herif yakalandı,gözaltna alındı,ailesi bir tutuklandı,bir salındı...türlü türlü haber..onca zaman ahladık vahladık,komplo teorileri ürettik,başsağlığı ve sabır temennileri havada uçuştu..sonra kızın babasının -haklı- feryatlarıyla meşgul olduk..sonra sıkıldık..baba saçmalamaya başladı diye düşündük.."iyice zırvalamaya başladı canım"lar dökülmeye başladı dudaklardan..baba müthiş taktiklerle,olayı gündemde tutmaya çalışıyordu!!yaptığı buydu..olay gündemden düştüğü an,az biraz haber bültenlerinden silinmeye yüz tuttuğu an,medyamızın,halkımızın,tipik balık hafızası sendromu devreye girmeye başladığı an,kızın babası çıktı karşımıza..biliyordu ki,unutulacak,unutturulacak,ört pas edilecekti..kimi zaman elinde bir testereyle çıktı kameralara,kimi zaman darmadağın saçlarla,bağırtı çağırtılarla...başardı..olayı gündemde tutmayı,bu olayın hala çözülmediğini bu halkın gözüne sokmayı her seferinde başardı..

ve nihayetinde katil yakalandı,suç ortakları da birer birer ortaya çıkmaya,olay çözülmeye başladı...sonrası mı?sonrası tipik bir Türkiye manzarası..geçen Facebook'ta bir grup daveti aldım:CEM GARİPOĞLU YAKALANDI,ARTIK KIZLAR RAHATÇA SOKAĞA ÇIKABİLİR DİYENLER GRUBU!.........E EBENİN!!!!!

nasıl ruhsuz bir millet olduk lan biz!?yazıktır ulan!!ayıptır ulan!!!yuhtur ulan!!!
bizim bir şeylerin suyunu çıkarmadan,birilerinin ruhunu,maneviyatını incitmeden bir şeyler yapabilmemiz bir ütopya mıdır!?daha dün ağlıyorduk biz bu kıza,bu herif yakalansın,idam edilsin,yakılsın diyorduk!!!ne çabuk tüketiyoruz!ne çabuk tükeniyoruz yahu!!!

geçici bir hele şükür..

blogger.com'daki sorun geçici olarak düzeltildi..en azından bugünlük...çok mutlu oldum yahu..yazmak,ne büyük bir gereksinimmiş meğer benim için..merhaba,tekrardan..

özür

değerli okurlarım,teknik bir sorun nedeniyle post giremiyorum..bu sorundan ötürü blogger.com adına hepinizden özür dilerim..

YALAN!

Dar bir sokakta .

Dibini ancak aydınlatan bir sokak lambasının altında ,
ufaktan ufaktan kar yağarken sokağa ,
Babasının yolunu bekleyen bir çocuktur ,
kıvırcık saçlarının ucunda birikmiş su damlaları …
Üşümüş belli …
Buz tutmuş ayağı eli …
Babası ona ekmek ve birde sevgi getirecek .
Ekmek çantasında babanın , sevgi kucağında .
Biraz fazla sürdü bekleyiş .
Ama gelecek eninde sonunda .
Ekmek sevgi ve umut getirecek .
Ekmek çantasında babanın .
sevgi kucağında ve umut sıcaklığında …

O dar sokaktan,sokak kadar soğuk bir odaya döner çocuk …
Anne ekmeksiz bir sofra kurmanın telaşında …
Biraz pilav ve 2 kaşık sofrada
sofranın hemen yanında günlerdir toplanmamış bir yatak..
Yatağın yanı başında ateşe hasret bir soba !!
Çocuğa sorsan baba sıcaklık da getirecek
sıcaklık babayla beraber bağdaş kuracak odaya ..

Sofraya babasız oturulur.
Kaşıklar babasız daldırılır pilava .
Anne ağırdan alır yemeği oğlu doysun diye belli ki!!
Ama oğul bilmez hatta sorsan ona’ aç insan bile yoktur Dünya’da
Çocuktur o.
ve adı gibi emindir çocuk ..
Baba gelince tıka basa bir toklukla gelecektir oraya
Baba yanında getirecektir güzel olan ne varsa !!

Yatağa girilir uyumak için değil ısınmak için ama ..
Çünkü soba o akşamda habersizdir ateşten
Soba ateşi unutmuştur hatta ...
Niye orda durduğunu bile bilmemektedir aslında ..

İnceden karla örtülmüş soğuk bir sokağın
Sokaktan soğuk odasında
çocuğuna sarılarak ısıtan bir anne ,
Annenin kucağında babasını beklerken uyuya kalmış bir çocuk …
Yanında olmasa da rüyasında bir baba !!!


Çocuk…
Özlem …
Hasret ...
Umut ...
Bekleyiş ...
Soğuk ...
Yalnızlık ...
Hep bir arada !!!
Ah çocuk !!
Babasının yıllar önce öldüğünü o günde söyleyemediler ona …


mamo ç./2008/antalya

hey ki hey..

bir kaç gün evvel çok acı bir olay yaşandı ve Makedonya'da yolcu taşıyan ve Türk bir firmaya ait olan bir gemi battı..20 kişi yitirildi bu kazada..Ölenlere tanrıdan rahmet diliyorum..gerçi hepiniz bu olaydan haberdarsınızdır eminim.bütün gazeteler ve yayın kuruluşları verdi bu haberi..yalnız arada çok önemli bir olayı ıskaladık hepimiz.belki de alışık olmadığımız bir olay olduğu için dikkatimizi çekmedi,ya da ne bileyim dikkate almadık bu davranışı,ama gerçekten kayda değer bir hadiseydi..hadise ne miydi?şuydu:"batan geminin kapasitesinden fazla yolcu aldığı,yolcular için de yeterince can yeleği olmadığı anlaşıldı(tam Türk işi değil mi..E gemide Türk firmaya ait olunca o kadar da anormal bir mevzu değil).bunun anlaşılması üzerine,Makedonya Ulaştırma Bakanı istifa eti!!!!"çünkü ulaştırma bakanıydı,ve ulaştırmada kullanılan bu gemi,prosedürlere,kanuna,yasaya uygun değildi..gelecek yeni bakanın soruşturmayı hür bir vicdanla yapabilmesi için,görevi bıraktığını açıkladı...

hafızaları yoklarsak bizdeki hızlı tren faciasını hatırlarız..41 can vermiştik...ama hafızaları ne kadar yoklarsak yoklayalım,bu olay üzerine istifa eden bir ulaştırma bakanı veya müsteşarı hatırlayamayız,çünkü yok!!!birazcık gurur ve haysiyet lazım bu işler için...biraz adamlık lazım..utanma lazım...var mı bizimkilerde?bence yok!!!

isim ve saygınlık üzerine..

“Mareşal Fevzi ÇAKMAK” diyerek başlayacağım bir mekan ismi var.Ve soruyorum; sizce böyle ağır,önemli bir isimle başlayan bir mekan neresidir?şehrin en önemli bulvarı,askeri müze,hastane,üniversite,kışla??...hayır hiç biri değil..şimdi devamıyla beraber bir daha paylaşıyorum:“Mareşal Fevzi ÇAKMAK Mesire Yeri”!!yemin ediyorum şaka değil..derdim illa şaka veya kara mizah yapmak olsaydı bunu farklı bir şekilde yapabilecek meziyetlerim var çok şükür.bu mekanın adı gerçekten böyle!!ulan bu ülke için,bu ülkenin tarihi için bu kadar önemli bir adamın adını mesire yerine vermekle bu şahsa olan saygıyı mı belirttiniz yani?yücelttiniz mi o adamı?hayır!!!hem o adamın,hem Fevzi ÇAKMAK gibi önemli adamların isimlerini bu şekilde kullanarak,onların ruhunu ve saygı kurumunu zedeliyoruz hepsi bu..

Şehirlerde,bir yerlere askeri veya siyasi isimler verilmesine karşı değilim.ama bunun mekan farkı gözetmeksizin yapılmasına karşıyım.Almanya’nın Stuttgart şehrinde Heilbronner denilen bir bölgenin küçük bir stadı var.dünya için küçük ama,onlar için büyük bir stat.Heilbronner’in yaklaşık nüfusunun 15 bin civarında olduğunu düşünürsek,4 bin 500 kişilik stat Sandiego Barnebau sayılır.işte bu stadın ismi şu:Lothar HENK Stadion..kim mi Lothar HENK:Heilbronner bölgesinin yetiştirdiği en büyük sporcu kabul edilen,Eski Baden Wüttemberg Eyalet Şampiyonu bir güreşçi!!!peki güreşçinin ismini niye futbol stadına vermişler?çünkü futbol bir spor ve bu stada ismini vererek onore etmeye layık gördükleri bir kişi de ancak ve ancak bir sporcu olmalı.civardaki en başarılı,kazandığı başarılarla bu onura en layık adam da Lothar HENK.işte bu yüzden bu stadın adı Lothar HENK Stadion!!

Bizim her şeye,sokağa,caddeye,trene,vapura,ormana,meydana,stada,kapalı spor salonuna Atatürk adını vermemiz,ulu önderin isminin bu kadar kolay kullanılması sizi rahatsız etmiyor mu?siz de bunu,Atatürk’e yapılmış bir haksızlık olarak değerlendirmiyor musunuz?her alanda çok önemli adamlara sahip olduğumuzu zaten iddia etmemiz mümkün değil ancak,belli branşlarda,belli alanlarda gerçekten önemli insanlara sahibiz..Nobel’e aday olmuş,hatta Nobel ödüllü yazarımız var ama,halen Yaşar KEMAL veya Orhan PAMUK adına bir kütüphanemiz yok..Dünya Kupaları tarihinin en hızlı golcüsü çıktı bu topraklardan,ama bırakın bir stada ismini vermeyi,Hakan ŞÜKÜR Halı Sahası diye bir yer bile yok.Sinemamızla ilgili her yıl milyon tane sitem duyarız.yalnız sinema camiası halen dönüp aynaya bakabilmiş değil..var mı Sadri ALIŞIK Onur Ödülü,Şener ŞEN Başarı ödülü,Türkan ŞORAY Yılın Başarılı Kadın Oyuncusu ödülü diye bir şey,YOK!!!olmalı..buna karşın İstanbul’da İnönü Stadı,Kocaeli’de İsmet Paşa Stadı,Antalya,Eskişehir,Bursa,Diyarbakır,Rize, İzmir’de Atatürk Stadları var.e tamam verilsin böyle önemli şahsiyetlerin ismi bir lafımız yokta,her şeye de değil be kardeşim.bence bu kadar da kolay olmasın bu işler yahu…

hayırdııır!?

öncelikle ilginiz için çok teşekkürler..blogun tıklanma sayısı beklediğimi(zi)n bayağı bi üstünde..az önce istatiski verilere bakarken çok şaşırdım ve gözlerim aynı fotoğraftaki gibi oldu..avrupa felan -vardır tıklayanımız allaha şükür- neyse de,Arjantin'den tıklanmışız baba!!..hade hayırlısı bakalım:)

ADA -The Island

James McCord: Şey. Örneğin bişeyi çok istediğin zaman gözlerini kapar ve dileğini söylersin. Tanrı Seni Duymayan Kişidir.




Ada-The Island-2004

dört kısım temiz veda…

- ve aşk her cinayetin gizli öznesi -

bir:
gözlerimde solmuş solak bir imzanın
aşkı lanetleyen
celladıdır bazen sevgili…
yürümeyi, kelimeyi, konuşmayı söker gibi
sevmeyi söktürdüğüm
aşkı hecelemeden, koynumda geceleyen keder!…
benim yüreğimde kanattığı kesiklere tüküren
dudakta kalan son gerçeği bırakıp
tanrısını gecelerce sanal alemde arayan
yalancı peygamber…
go to hell!


iki:
kodunu çözüp, kod adını buldum senin
sen şimdi hangi kılıkta
seversen sev birini,
bileceğim ben
nerede düşüreceksin yüzündekini
kaçıncı adımda ele verecek gülüşün seni…
iki ya da daha çok kalbi
aynı anda bölebilen bir işlem bazen sevgili…
boşluğu kapatmakla dolmayan aşk oyuğu
ortak bölenlerin en büyüğü…
özet geç tüm yaşadıklarını
nolur benim hikayemi de tek kelimeden say…
so goodbye!



üç:
kafiyelerime ayır beni
heceyle ölç, karanlık geceyle ölç
ya da yine ayrılıkla ölç…
şiir, cam ayakkabı gibidir
yalnızca yazılanın kalp izine uyar…
eksik bir yatağın şiirini sana ithaf ediyorum artık.
utanma hadi, biraz cesaret
yapabilirsen, beni kendi kalbinle de ölç…
en güzel mısrası çalınmış,
kayıp kelimeleri boşlukla tamamlanmış bir şiirdir bazen sevgili…
yarım kalmış şarkın, dudağın yarım kalmış
ve tamamlanmamış senin duanla
hiçbir ayin!
please stop lying!


dört:
akşamüstü kuşları uçarken
gelir akla
yastık altı suçları…
ve sevinçten çark bir hüzünse aşk
sen bu gece rahat uyu!
başka bir otel odasında unutacağım seni…
ilk ve son kez birlikte uyuduğun tek saraysam
-ki adalet vardır-
sen bir daha hiçbir aşka hükümdar olamayacaksın!
hele ki bazen hak ettiğini bulup
bir daha hiç sevemeyecek olandır sevgili…
sesine bir örtü çektim, yüzüne sifon,
geçmişe sızdırmayan silikon…
anla içimi, öyle güzelim ki…
son el, son oyun, bu son av…
sen bomboşsun artık
finalde ben hala…
full of love!

- ve ayrılık her aşkın son sözü -

Emre KALCI

çekmeye hazır insan aranıyor!!

kapkara bulutlar çekti gönül..mevsimlerden kış olsa,rüzgar savursa ruhumuzun kırık dökük parçalarını..eller montun cebinde,saçlar rüzgarla dağınık,bir enstantenemiz olsa..

yıllardır hayalimde bir fotoğraf vardır..kapalı bir havada denize amors durup,rüzgar saçlarımı sağa sola dağıtmışken çekilmiş bir fotoğraf..gözler rüzgarla yaşlanmış hafiften..boyun atkının içinde kaybolmuş.montun yakalrını kaldırmışım,bakıyorum öyle;denizin bittiği yere..

fotoğrafın her şeyi tamam..hatta hayalimde çerçeveletip duvara bile astım ama,gerçeği halen yok..çektirecek adam hazır,çekecek adam yok..burdan çağrımdır..makine benden,fotoğrafın senaryosu benden,foto-model (!) benden..yok mu bu fotoğrafı çekip dua almak isteyen?

haaddi be!!

yazı,acetobalsamico.blogspot.com'dan..
çok tuhaf duygular içerisine girdim,üzüldüm,kahroldum,duygulandım!

tıklayın

umut..

başkası bizleri kandırmaya aldatmaya çalıştığında nasıl kızarız..hiddetimizi sığdıracak bir yer bulabilmek ne mümkün!kudururuz öfkemizden!!bizim sektörde,benim yaptığım işle alakalı en çok karşılaştığımız şey,Avrupalı misafirlerin -özellikle almanların- oda ekstralarını ödemek için geldiklerinde,hesaplarını kuruşu kuruşuna -veya cent'i cent'ine- hesaplamalarıdır.bi gün bu durumla karşılaşmıştıkta yanımdaki arkadaş çok kızmıştı,herifin para gözlülüğüne(!)..her kuruşun hesabını yaptıktan sonra 11,60 € tutan hesabı ödemiş,para üstü olan 40 Cent'i beklemişti..arkadaşın sinirleri iyice zıplamışken,40 Cent'i cebine atıp,çıkardığı 10 €'yu bahşiş kutumuza atmıştı,"hesaplama yaparken kendisine gösterdiğimiz sabırdan dolayı!"..adamın peşine düştüğü şey,hesapladığı centler değildi.o,haksız yere bir şeyin yükünü almak istemiyordu,haksızlığa uğramak istemiyordu anlayacağınız..

avrupalı insanlarda buna benzer bir haksızlığa uğramak dediğimiz şey,bizim toplumumuzda enayi yerine konmak olarak karşılık buluyor kendisine..buna benzer örnekleri bir çok Türk vatandaşlarımızdan da görmüşümdür.5 liralık oda ekstrasına benim değil diye itiraz edip,50 lira bahşiş veren,paranın değil,haksızlığa uğramamanın peşine düşen çok onurlu adam gördüm..

şimdi gelelim fotoğrafa ve yazının ilk cümlelerine..dedim ya,kimse aldatılmayı,kandırılmayı,işletilmeyi sevmiyor..ne zaman biliyor musunuz:başkası yaptığı zaman!! biz kendimize her türlü yalanı söylerken,kendimizi her daim kandırırken her türlü görmezden gelme oyununu yaparız.çevremizdekileri aldatıyoruz sanarken en başta ve en çok kendimizi kandırırız..

çizilen karikatürde herşey çok net!!!

paylaşmak..

bütün çıkar ilişkilerinden,menfaatlerle bezenmiş faaliyetlerden arınmış,daha doğrusu hiç bulaşmamış bir varlık şu çocuk denen şey.paylaşmış elindekini..çok güzel bir fotoğraf çıkmış ortaya..

ulan çocuk,büyürde,hep bana hep bana türküsünü dolarsan diline,bu fotoğrafı bulur,sokarım gözlerine!!

palyaço

ilkokul 3.sınıftaydım galiba.derslerin birine başlamak üzereyken öğretmenimiz sınıfa gelip,bahçeye çıkmamızı istedi.bahçede üçerli sıralar halinde dizdiler bizi.tek kol aralığı hizaya soktular,kimse sıradan çıkmasın diye de sıkı sıkı tembihlediler.her öğretmen kendi sınıfının başına geçti ve düştük yola.belediyenin küçük bir salonu vardı,her türlü organizadyon orda yapılırdı(toplu düğün,konferans,konser..vs..).hepimizi doluşturdular oraya.palyaço gösterisi yapılacağı istihbaratı (!) ulaştı sonra..nasıl sevindik anlatamam!heyecenla beklediğimiz dakikalar geçirmiştik,heyecandan geçmek bilmeyen dakikalar başlamıştı.derken sahneye,yüzü gözü boyalı,tuhaf renkli elbiseler,koca ayakkabılarla palyaço kılıklı(!) bir adam çıkıverdi.o zamanlar bizi çok güldüren bir kaç soğuk espiri yaptı.biz de palyaço lafını duyduğumuz andan itibaren gülmeye şartlanmış bünyenin iplerini verdik palyaçonun eline..ulan ne komik adam bu diye düşünürken öbürüde geldi sahneye.yolunu kaybetmişte,kendini birden sahnede bulmuş gibi hareketlerle,çocuk ruhumuzu tiyatral yeteneğine hayran bıraktırdı..atışmalar başladı sonra iki palyaço arasında.karagöz ve hacivat'ın çok,ama hakkaten çok kötü bir taklidiydi sahnedeki,ama bizim umurumuzda bile değildi..hepimizin hayatından ilk kez izlediği palyaço gösterisi için eleştiri yapabilecek dökümanlarımız,kültür birikimimiz,espiri anlayışımız yoktu.bize göre palyaço denen şey izlendi miydi,gülünürdü aga..bütün bildiğimiz buydu..

bunlar böyle atışırken,biri rol icabı sinirlenip sahneyi terketti.öbürü de "tüh ya!kırdım arkadaşımı!" diyerek arkasından sahneyi terketti,repliğini çok yapmacık bir edayla söyleyerek.onların boşalttığı sahneye bir kız fırladı..altı normal gündelik kıyafet,ama surat palyaço boyası.."korkmayı,korkmayın" dedi," ben ne yapar eder onları barıştırırım,birazdan geri getiririm,siz bana 20 dakika süre verin"..oyuna ara vermiş oluyordu böylece..enteresandır;yıllar sonra bu konularla hiç alakası olmayan bir adam;Mahmut Tuncer,yaptığı televizyon programında reklama giderken böyle şeyler yapmıştı.ve bana hep o palyaço gösterisini hatırlatmıştı,tuhaf..gösteriye ara verilince sınıf başkanı olduğum için öğretmenim çağırdı beni yanına:"bizim sınıfı bi sayda bakalım eksik felan var mı?kaç kişi saydığını gel bana söyle ben dışarıdayım."verilen talimat gereğince sınıfı saydım ve gidip öğretmene tekmil verdim!salona dönerken -kulis kapısı olduğunu sonradan öğrendiğim- bir kapını önünde,palyaçolardan birini gördüm.kapının dibinde,bir çok yörede amele oturuşu,muzip ortamlarda sıçma pozisyonu denilen pozisyonda oturmuş,sigarasını derin derin ciğerine çekerken gördüm.şaşırmıştım..içerideki o şen şakrak palyaçodan eser yoktu.sigaradan derin bir nefes çekiyor,sonra sigaranın yanan ucuna doğru üflüyordu dumanı..derdi olduğu her halinden belliydi,palyaçoluğu da!!orda öylece kalakalmıştım.öylece izliyordum onu..sahnedekinden çok farklı,kendi yazıp,yönetip,oynadığı bir filmin,en acıklı sahnelerden birini sergiliyordu palyaço.görüntüde arayı veren kız belirince kafayı kaldırıp ona baktı,gömdü yine kafasını..kız ayak ucuyla dokunup,asma lan suratını der gibi baktı."kalk hadi kalk" dedi,"ikinci perde.."..palyaço son ama derin bir nefes çekip fırlattı sigarayı.."ve hayatım boyunca unutamayacağım orepliği söyledi " .ikecem perdesini..the end .mına koyim!!"

tokat yemiştim,tokat!!!filmlerde görüp sevdiğimiz,çocukların dostu,bir nevi hayal kahramını canım ciğerim palyaço,ağız dolusu sövmüştü gözlerimin önünde..olur muydu lan!!??bu bize,bana yapılır mıydı!?ne çok severdik seni.boyalı suratını,kırmızı burnunu,şapşal kıyafetlerini,saf halini..paytak yürüyüşünün hastasıydık.bırak espirilerini,duruşunu bile hastasıydık..ama sen heyecanla gözlerimizi diktiğimiz perdeye,gelişiyle içimizi burkan sona sövdün..bize sövdün ulan,bize!!çocukluğumuza,saflığımıza,gülmelerimize,hayallerimize sövdün!!senin yüzünden hiç bir palyaçoyu sevemedim ben..hüzünlü baktığınız fotoğraflar hep mutlu etti beni.şeytan azapta gerek dedim içimden her seferinde..ve büyüyüne,seni bir nebze olsun anlayana kadar sevemedim seni ve senin şahsında,senin gibi boyalı suratların hepsini..

dün,iftarı yoğunluktan 20 dakika geç açıp,back ofis'te gebermiş gibi otururken,arkadaşlardan birisi gelip,sorunlu bir misafirin benimle görüşmek istediğini söyledi..bastım kalayı..küfürün bini bir para..resepsiyonun kapısına kadar yürüyüp,le havle çekip açtım kapıyı.."yüzümde en yavşak ifadeyle "buyrun efendim nasıl yardımcı olabilirim?" diye bir soru yönelttim,sanki az önce o kadar küfürü bu kadına etmemişim gibi!!!sen gelip geçtin gözümün önünden o saniye,bir daha yad ettim seni..ne kadar haklı olduğunu,ne kadar haksız olduğumu hatırladım bi daha..haksızlık etmişim sana!!

gülerken ağladığın,sövüp-sayıp yaladığın bir düzen bu.dünya böyle bir sahne işte!!her şey boyalı bir dekor,bütün gülümsemeler sahte!!!!

içimizde sıralanmak için tetikte bekleyen,kimi çoktan taarruza geçmiş bir yığın küfür;suratımızın orta yerinde yalan bir gülümseme..biz buyuz işte!!!

eylül

bir eylül daha yaşlandı ömür..sonbaharın takvimlerde gayrı resmi başlangıcıdır ve sonbahar en sevdiğim mevsimdir..hüzün kokar sonbahar ve bu bünye en çok hüznü sever.

bugün 1 eylül 2009.

şiir yazdım..

SOĞUK

Durum komik alabildiğine
Ve hikaye baştan sona hazin.
Yaman bir çelişki
Ve kısır bir döngü tamamı..

Ulaşmak istenirken,
Uğruna en çok acı çekilendir huzur..
Ve doğar doğmaz hızla ölmeye başlayan bir varlıktır insan…

mamo ç./2008-belek

nazım..

MAVİ LİMAN

Çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
Seyir defterini başkası yazsın.
Çınarlı, kubbeli, mavi bir liman.
Beni o limana çıkaramazsın...

Nâzım HİKMET

paylaşır mısın yalnızlığımı!?

kendimi hiç bir yere hissetmediğim kadar ait hissettiğim;büyüdüğüm,büyürken sevdiğim,severken sahiplendiğim...ömrümün en güzel yanı,gönlümün başkenti..

seni güzel kılanların en güzeli yok artık!!!sen ve ben kaldık geriye şimdi..aynı eski günlerdeki gibi!!!

sende bulduğum güzelliklerin en güzelini,gömüyorum senin avuçlarına.bildiğin bütün çaresizlerden daha çaresizim.onların tümünün çaresizliğinden daha fazla çaresizliğim.acınacak halde değilim belki,ama hiç kimseye de acıyabilecek halde değilim...

gömdüm avuçlarına;erkekliğimi,delikanlılığımı..ağlamaktır bana en çok yakışan bu dem,saklamayacağım gözyaşlarımı..yine bir ben işte hayatta..hani "aslolan;kendim!" yazmıştım duvarlarından birine,o hesap..şimdi o duvarın dibindeyim,o sokakta...

en baştan,sil baştan,arşınlama vakti kaldırımlarını..ey şehr-i saadet,gözümün nuru,ruhumun anavatanı,Antalya;o dizeleri yazan şaire inat:paylaşır mısın yalnızlığımı!!!?

yıkıldık!!

kaderimizde var yıkılmak..Varto'da,Erzincan'da,Dinar'da,Adana'da....
kaderimizde var ihmalkarlık..vurdumduymazlık kanımızda var..ders çıkaramadık başımıza gelenlerden..

devlet bize güvenin derken,o kadar acılıydık ki;"her depremden sonra aynı şeyi zırvalamıştınız,hiç birinde güvenmediğimiz için haksız çıkmadık,şimdi niye güvenelim?!"diyemedik!gerçi Varto'da yapılmayan,Erzincan'da yapılmayan,Marmara'da yapıldı çok şükür.kamuoyu oluşturuldu,dünyanın dikkati azami şekilde bu olaya çekildi,devlet-sivil toplum-halk ortak çalışmasının en güzel örneği sergilendi..eğer Marmara'da yapılan,bir önceki depremlerde yapılabilseydi,bilanço bu kadar acıklı olmayacaktı tabi ki!!

"Bize güvenin!!" diyen devlet,depreme,yıkıma,ölüme bile coğrafik bir pay biçmişti!şükürler olsun ki,Marmara önemli kabul edilmişti ve bundan sonra başa gelebilecek felaketler için önlem alınmaya başlandı.

hepimiz yıkıldık,birileri öldü,ve çoğu geride kalıp,yitirilenlere ağladı!!
ölenlere tanrıdan rahmet,geride kalanlara sabır diliyorum bir kere daha...BAŞIN SAĞOLSUN ÜLKEM!!!

arda!

arkadaşlarımın blogla ilgili yaptığı olumsuz yorumlardan birisi,futbol haberlerine fazla yer verdiğim yönündeydi..şimdi de Arda Turan'ı ekliyorum buraya ama futboluyla ilgili değil."nerden nereye" başlığı altındaki yazılarıma eklemek için seçtim Arda'yı.

şimdi Galatasaray'ın 10 numarası,kaptanı,yıldızı,en değerli oyuncusu..ama bir zamanlar kale arkasında top toplayan,başkasının attığı gollere sevinen bir adamdı Arda.geldiği yer gerçekten takdire şayan..kendisini can-ı yürekten tebrik ediyor,Türk futboluna yaptığı ve yapacağı hizmetler için teşekkür ediyorum..

nerden nereye işte...

erzurum!!

soğuğu ve bir de delikanlısı meşhurdur Erzurum'un..Ömer ve Bilal kardeşlerimin şahsında bütün Erzurum'lulara ithafendir bu post..ve yazdıransa Erzurum'da kullanılan bir deyimdir..duydum,"vay be!" dedim,paylaşmak istedim.:
"eskiden Erzurum'a adam boyu kar yağardı;ve o zamanlar adamlar,adamdı!!!"



saygılarımla..

hoşgeldin!!

şaşırdın değil mi gördükçe!!

en güzel çağını geride bıraktın..şuursuz bir ağlamaktı bütün mesain.anlamaya başladın ve yandın..gözlerini açar bakarsın şimdi öyle..

yolun başındasın daha..yokluk,yoksulluk,hayat mücadelesi derken ne olduğunu şaşıracaksın..savaşlar çıkacak,küresel ısınılacak,maaş yetmeyecek,ev geçindirlecek,vs.vs...

doğduğun gün değil,anlamaya başladığın gün başlarsın yaşamaya..hoş geldin hayata!!

yakarış!!!

kimsin sen?

dünya gündelik çıkarlar peşinde içinde türlü korkuyu büyütürken,sen hangi bodrum katına saklamıştın kendini kadın!!!??ellerindeki silahlarla herşeye hükmedebileceğine inandırırken birileri kendilerini,sen nasıl soyutlayabildin kendini bütün bunlardan?sana silah doğrultanların karşısına elinde bir çiçekle çıkıp durmaları için yalvarabilecek kadar onurlu,cesur kalmayı nasıl başarabildin bi anlatsana hepimize..

nerdeydin bu dünya kirlenirken bilmiyorum..dünya bizi kirletirken,sen neredeydin!?adını bilmiyorum..fotoğrafı bulduğum sitede seninle ilgili hiç bir açıklama yok maalesef..olsaydı,ismini buraya yazmak ve her lafın açıldığında zikretmek boynumun borcu olurdu..belki o silahlarla öldürülmüş bir kardeş,bir evlat,bir eş acısı taşıyorsun..başkalarının bu acıyı yaşamaması için yalvarıyorsun o silahların sahibine bilmiyorum.hakkında hiçbirşey bilmiyorum,onurlu,cesur olduğundan başka..

bizler;dünyanın bize dayattıklarını kabullenerek küçülürken,sen bu fotoğraftaki halinle benim gözümde her an dahada büyüyorsun!!!

yok artık..

milan baroş'u çok sever,çok beğenirim..galatasaray'a yakışan bir adam..

az önce web sitesine baktım..iyi hoş,fatih terim'in,hakan şükür'ün,dahası ali sami yen ve metin oktay'ın resimleri falan var ana sayfada...da,sitede galatasaray'ın hocası hala Skibbe görünüyor:)onu da bi güncelleyin ülen,bu ne rezillik:))

acetobalsamico

arkadaşlar sizlere bir blog tanıtmak istiyorum: http://www.acetobalsamico.blogspot.com/

genel anlamda bir fubol blogu olarak anılıyor ama,blogun sahibi Bülen Timurlenk ağabeyimizin kullandığı üslup,bu bloğu herkes tarafından okunabilir kılıyor.

takip edilmesi şiddetle tavsiye edilir..

Casablanca

Berger : Beş kere,beş yerde öldürüldüğünüzü okudum.
Victor Laszlo : Her okuduğunda doğruydu.

Casablanca-1942

"uygun" olmuş mu?

çok severdim resimdeki herifi..bozdu kendini,soğudum..takımın önüne geçmeyi bırak,takımı kendisi için sahne yapıp her türlü şovunu sergiledi..zamanında avrupadan bahsedilirken,kendisine Sivasspor'un avrupada ne yapabileceği soruldu:"5 yeriz,7 yeriz 6 yemeyiz;7 yeriz,9 yeriz 8 yemeyiz." deyip Galatasaray ve Beşiktaş'a sallamıştı.Bu sene Anderlecht'ten 5 yedi,süt dökmüş kediye döndü..n'oldu hani 5 yemen normaldi.deseydin ya,ben bunu tahmin etmiştim,zaten böyle olması gerekiyordu diye.. diyemedi..dut yemiş bülbül taklidinin en başarılı örneklerinden birini sergiledi..

şimdi gelelim bana bu postu yazdıran olaya..az önce kendisinin web sitesini inceledim.kendi kaleminden özgeçmişini yayınlamış beyefendi.bir kaç cümleyi,noktasına dokunmadan,kopyala-yapıştırla buraya taşıyacağım: "Geldiğim ilk yıl 22 golle Gol Krallığı yaşayıp, adımı tarihe altın harflerle yazdırmayı başardım."aynen böyle yazılmış.Fenerbahçe'deki kariyerinden bahsederken böyle bir giriş yapmış olaya..adını altın harflerle yazdırdığı yere,3 kez bunu başaran Cemil Turan'ın,yine 3 kez olan Aykut Kocaman'ın (ki bu 3 gol krallığını kazandığında en az gol attığı sene 25 gol atmış) ismini neyle yazacağız çok merak ettim.halkın çocuğu,Türk milletinin hayırlı evladı Bülent Uygun'un biraz da mütevazılığı öğrenmesi gerek..onu da bu yaştan sonra bizim öğretcek halimiz yok.kendini sürekli geliştiren,ileriye götüren Bülent Hoca,eminim bunu da başarır.

devam ediyoruz,incilere:"3.5 yıldır menajerliğini yaptığım Sivasspor’un 38 yıl sonra Süper Lige çıkmasını ve başarılı olmasını sağladım. Canımdan çok sevdiğim Sivasspor en alt sırada ve 12 puandayken, alınan Beşiktaş galibiyetiyle deplasmanda teknik direktörlüğe başladım. "bu cümleyi bir futbolcu kurmuş olsaydı,elinizi vicdanınıza koyup söyleyin,hocasından fırçayı yer miydi,yemez miydi?bence yerdi.bence "yemeli"!!işte böyle bir konuda,kendisine futbolcuyu uyarma görevi düşen bir insandan,"ben yaptım,ben başardım" cümlelerini duymak bana enteresan gelmiştir.2008-2009 sezonunda,yarışın dışında kalmış Fenerbahçe ve Galatasaray taraftarlarının sırf Beşiktaş şampiyon olmasın diye verdikleri destek sana yaramamış Bülent Hoca..bozmuşun sen kendini kusura bakma..hadi bakalım geçen sene bol işkembeden sana desteklerini verenler,takdirlerini sunanlar,kendileri yarışın içindeyken sana aynı desteği verecekler mi?kaldı ki,geçen yıl önce şampiyonluğa yaklaştıkça bir havalara girmiştinde,2.liğe düşünce,"biz gönüllerin şampiyonuyuz" diyerek havluyu atan bizzat sendin.

tam yazıyı nasıl bitirsem diye aklımdan geçirirken ilk fotoğrafa takıldı aklım.hani "polise ve askere manevi destek" diyerek verdiğin asker selamı var ya;ne kadar sembolik olursa olsun,öyle dokundun ki sinirime ona bile taktım..ilgiyi çekmek istiyon iyi hoş;şovunu da yapıyon tamam da,askerde öğretememişler heralde sana koç:kepsiz selam verilmiyor askerde..mütevazılığı öğretirken kendine,bunu da aradan çıkarıver bi zahmet..

hadi hayırlı traşlar..

BASKI

'Biz futbolcular, sürekli üzerimizde çok baskı olduğundan yakınırız. Baskı, ancak evlerine beş peso getirip çocuklarını geçindiremeyen insanların üzerinde olur. Binlerce dolar alıp, sahaya çıkıp oynuyoruz ve ağzımızı açınca stresten bahsediyoruz… Stres bu ülkede, sabahın altısında kalkanlar içindir.'

D1EGO ARMANDO MARADONA



kaynak: iyiortagololur.blogspot.com

buluntu!!

fotoğraf çok uzun zamandır bilgisayarımda..bloga post girmek için ne zaman fotoğraf-yazı arşivimi karıştırsam,karşıma çıktığında takılıp kaldığım bir fotoğraf.çok başka bir ruh haline giriyorum.hani her işin bir yolu yordamı vardır,yapanın bildiği..demek bunun da buymuş.sokağa bırakılan,kaderine terkedilen çocukları diğerlerinden ayırmak için kullanılan yöntem buymuş.bir bez flaster üzerine BULUNTU yazıp onu göğsüne yapıştırmak,onu diğer bütün bebeklerinden ayırıveriyor işte.hayata fişlenerek başlamak bu!

kimin günahıdır bilemem,ama resimdekinin günahı değil bu!yine de hepimiz o kadar iyi biliyoruz ki,bu günahın vebalini o çocuk taşıyacak.en acımasız olunan çocukluk yıllarından geçerken,kendi yaşıtlarının en acımasız saldırılarına mağruz kalacak.çocukluğu yara bere içinde kalacak ve yaralarına temizleyecek bir anne olmayacak yanında..ilkokula başladığı gün,hayır duasını alamayacak annenin,cebine mendilini katlatıp koyan olmayacak.sosyal hizmetler yurtlarının birisinden birisine sürülecektir,herbirinden geriye bir kaç sızılı hatırayla.içinde anne geçen,baba geçen her şarkının yükünü boynunda taşıyacak.

sosyal hizmetler yurtlarında büyümüş bir arkadaşımın anekdotudur:"okulda veli toplantıları için dağıtılan kağıtlar vardı.haftasonundaki veli toplantısı için ailelere haber vermek amacıyla öğrencilere verilir,öğrenciler de ailelerine imzalatıp diğer gün geri getirirlerdi onu.bazen gayri ihtiyari bana da verirlerdi.o an kendimi anne-babası olanlar gibi hissederdim.bu bile beni o kadar mutlu ederdi ki!"işte tablo bu kadar hazindir.

bütün bu edebiyatı bir yana bırakalım ve bir soru sorayım size..bu bebek şuursuz bir varlık henüz..çevresinde meydana gelenlerden,başına gelenlerden hiç haberi yok..(gözünü bağlamışlar..sanki göğsündeki yazı görmesin diye.)peki o dudağın kenarına asılmış hüzün,bükük dudakların o bünyeye kattığı acı...bu kimin eseri..çocuğun içgüdüsü mü?tanrının ilahi bir müdahalesi mi?

cevabı siz verin..

130809

VERDİKLERİNİN HESABINI FENA SORAN,ADAMIN BURNUNDAN FİTİL FİTİL GETİREN BİR DÖNGÜDEN GAYRISI DEĞİLDİR HAYAT!!

SİYAH ŞİMDİ HER YER..HER ŞEY SİYAH..BEYAZIN HİÇ BİR TONUNA YER YOK -UMARIM- BELLİ BİR SÜRELİĞİNE..BELLİ BİR SÜREDEN SONRASINI YİNE HAYAT SÖYLEYECEK.

SEVİNCİN HİÇ BİR TÜRLÜSÜNE YER YOK -YİNE UMARIM- BELLİ BİR SÜRELİĞİNE..DAYAK YEMİŞ GİBİ MAHÇUP,KANDIRILMIŞ GİBİ KIZGINIM.NELER VAAT EDİLMİŞ VE NELER VERİLMİŞ DİYE BİR MUHASEBE YAPTIM,İÇİMDEN,DERİNDEN..CEPTEN YEMİŞİZ BABA..ZARARDAYIZ,EKSİDEYİZ

DİŞÇİYE GİTMİŞTİM VAKT-İ ZAMANINDA..ÇÜRÜMÜŞ BİR DİŞİN ARDINDAN AĞIZIN İÇİNDE MEYDANA GELMİŞ BİR BOŞLUĞA ALIŞAMAMIŞTI DİL..DURMADAN YOKLAYIP DURMUŞTU ORAYI.İNSAN VÜCUDUNDA AĞIRLIĞI NE OLABLİRDİ Kİ BİR DİŞİN,O DİŞ ÇEKİLENE KADAR..BUNU FARKETMİŞTİM..BOŞLUĞA ALIŞMAK ZOR İŞTİ..VE ŞİMDİ TANRI,HAYATIMI BİR ELİYLE SIKICA KAVRAYIP,DİĞER ELİYLE TUTUP ÇEKİP ALDI BİR İNSANI..DİŞÇİ MORFİN KULLANMIŞTI,TANRI ONU DA YAPMADI..AĞRILI SIZILI BİR İŞLEM UYGULADI VE GEÇECEĞE BENZEMEYEN BİR GEÇİCİ SÜRELİĞİNE ACIYI ZERK ETTİ BÜNYEME!!

BEYAZIN HER TONUNDAN YOKSUN,TONLA SİYAH KAPLAMIŞKEN ÖMRÜMÜ,BU POSTU BASIYORUM BLOGA..SIRADAKİ MUTLULUĞA KADAR,BÜTÜN GÜLÜMSEMELER İPTAL!!!

TOPUZ diyenlere katılıyorum,TOPSUNUZ!!

kanıma dokunan,bir futbolsever olarak,büyüklüğünü kabul ettiğim,şanlı geçmişi önünde saygıyla eğilmekten gayrısının haddime düşmediğini bildiğim Fenerbahçe Spor Kulübü'nün düştüğü durumdur..
sezon başında yaşananlar hepimizin malumu..bunun üzerine pek çok gelişme yaşandı ve sonuçta Mehmet Topuz Fenerbahçe'ye transfer oldu.iyi bir transferdir.Antayaspor'a gelse çok mutlu olurdum.herkesin aksine Fenerbahçe'de başarılı olacağını düşünüyorum.neyse,anlatacaklarım bunlar değil.sabah blogları gözden geçirirken bir blogda gördüm;Mehmet Topuz özel bir maçta Fenerbahçe kaptanı olarak sahaya çıkmış.!!yok lan dedim daha neler..bi de baktım fotoğraf var..ana!!!vallaha çıkmış..peki nedir bu diye sordum kendi kendime,ses yok..çıt yok!koskoca Fenerbahçe kulübü,olacaksın,milyonlarca insanı temsil edeceksin,ve bi kaç ay önce "Ben Beşiktaşlıyım" diyen bir adamı,koluna kaptanlık pazubandı takıp sahaya süreceksin!!yazıklar olsun derler adama!!yuh derler adama!!!bir Beşiktaşlı olarak Fenerbahçe kulübünün bu kararı benim içimde bir yerleri cızlattı.. ben Mehmet Topuz'un futbolunu beğendiğim kadar Selçuk Şahin'i,Deniz Barış'ı beğenmem..ama Mehmet Topuz olacak,bir dediği diğerini tutmayan,Beşiktaş formasıyla poz verip,"bana bu pozu zorla verdirttiler" diyen, 1 hafta içerisinde 3 farklı söz verip,hepsini yiyen bir adamla;Selçuk ve Deniz'le aynı sahadayken,ve o ikisinden birisi değil,bu adam kaptan olarak çıkıyorsa,yazıklar olsun o teknik heyete de,o yönetime de,bu kararı alkışlayan tribüne de!!!fotoğrafta Mehmet Topuz'la beraber görünen kişi Deivid De Souza.şampiyonlar liginde,TSL'de,Türkiye kupasında,o formayı -bence- başarıyla taşımış,haketmiş bir adam!kaptanlık pazubandını kolunda taşıyan adam Mehmet Topuz'ken nasıl koşup ona sarılabildi,bunu kendisine nasıl yedirebildi,bu miğdesizliği nasıl yapabildi çok merak ediyorum..

Türkiye'de ki yönetimler başka kulübe giden futbolcuyu hainlikle suçlarlar modadır..Fenerbahçe,Mehmet Topuz'lara kaptanlık pazubandını takıp sahaya sürdükten sonra daha çok düşünür Tuncay niye gitti,Aurelio niye gitti diye..sorunun cevabı,Mehmet Topuz'un kaptanlık pazubandı takıp çıktığı sahada,senelerdir o formayı ıslatan gerçek Fenerbahçeli'lerin,mağrur duruşlarında saklı...

güzel şarkı-4

Gittiğinde ilkbahardı
Çiçeklerim yetim kaldı
Can dayanmaz yürek yandı
Turnalarla sana geldim

Yusuftum kör kuyularda
Bir yudum da nili içtim
Leylanın çölünden geçtim
Neredesin diğer yarım..

dinlemek için tıklayın

gezelim,güzelim...:)

ekranlarda gördüğümde gerçekten keyiflendiğim ve izlerken büyük keyif aldığım programlardan biri:"Gülhan'ın Galaksi Rehberi".zaten böyle dünya gezen belgesellere her zaman meraklıyımır,hep çok sevmişimdir ama,bu programı sunan hem sempatik,hem güzel bir bayan olunca daha da çok izleyesim geldi..sunucu Gülhan Şen'le ilgili yaptığım yorumlar ne olur yanlış anlaşılmalara sebebiyet vermesin,hiç kimsede cinsel içerikli çağrışımlarda bulunmasın.sadece çevremizde,hem espiri yapabilen,hem güzel,hem sempatik,hem kültürlü kız yok artık..o kızlara duyduğum hasretlikten ötürü belki,daha çok sarıldım bu programa..hoş bütün bu özelliklerin bu arada bulabileceğimiz bi insan zaten yokta,en azından güzel ve sempatik bir bayan olsaydı çevremizde (tamamen insani ilişkiler açısından söylüyorum,beni bilen bilir) bu program dikkatimi bu kadar çekmezdi..


sunucu Gülhan Şen,aslen bulgaristan doğumlu göçmenlerimizden. bulgaristanda yaşarken zorunlu isim değişiklğine uğramışlardan kendisi. o zamanlar aldığı isim Galina Hristova Mihaylova.Türkiye'ye döndükten sonra İstanbul ünv.iletişi fak.radyo televizyon bölümünde okumuş. londra'da, hem de reuters'de tv haberleri ve programları hazırlama üzerine ğitim almış.1978 doğumlu.kendisini,zamanın ruhu programında ilk defa izleyip hayran kalmıştım..harika bir insan..

kendisi ile ilgili yaptığım küçükl çaplı araştırmada,verdiği bir röpörtaja denk geldim.bulgaristan'dan dönüşü ile ilgli söylediği şey çok hoşuma gitti:"Sahip olduğum her şeyi geride bırakıp bilinmezliğe doğru bir yolculuğa çıkmak".valla tabii onun o yolculuğa çıkana kadar yaşadığı süreç ve o süreç içerisinde ve sonrasında yaşadıkları ağırdır,zordur bunu anlayabiliyorum ama,onu bize kazandırdığı için o sürece de teşekkür etmek gerekiyor heralde..

velhasıl-ı kelam..denk gelirseniz kaçırmayın derim ben.normalde cumartesi akşamları 23:25'te yayınlanıyor ama,bazı hafta içi günler tekrarı veriliyor.dikkatinize sunulur..

biradan öncesi..sonrası..

Ukrayna'lıların meşhur lafı geldi aklıma:"çirkin kadın yoktur,az votka vardır!!"

yukarıdaki fotoğraf 6 bira içmeden önce kadının nasıl göründüğünü gösteriyor.daha doğrusu,kadının gerçek eşkali..birazdan muhabbet koyulaşıyor,biralar yuvarlanıyor,derken kadının görüntüsü de değişiveriyor..işte o zaman yukarıdaki fotoğrafa tersten bakmak icap ediyor..

durum budur..

BUDUR!!!

repliklerle oldum olası takıntılıyımdır..filmin birinde duyduğum sağlam bir replik,filmin geri kalanında beni filmden koparabilir..Çağan Irmak'ın Issız Adam'ından:

Karlar üstünde donmak üzeresin,uyumak tatlı geliyor,ama sen öldüğünün farkında bile değilsin..

tusubasa!

bizim mahallede 2 futbolcunun yeri çok farklıydı:Beşiktaşlı Sergen,Nankatsu'lu Tusubasa!

bunun arkadaşının sırtına basıp uçtuğu bir hareket vardı.mahallede onu deneyelim derken bizim Eyüb'ün çenesini yere vurmuştuk.annesi bizi duvara yasladı eli belinde,ağzından salyalar akarak:

"-la bı eyyübün halı nedir la..anaya söylim mi seni" demişti.

"-valla heco dayze,biz tusubasanın hareketini deneyah dedih,sırtına bastım eyyo düştü.."

"-tubasa(!) keder başıyıza daş düşsün,pincoğlıpinc hevalla!!"

bunların sahaları acayip bi şekildi..fifa bu sahayı gezse,nankatsu'nun yöneticilerini kuzey kore'ye sürerler şerefsizim.sahada nası bi tümsek varsa,iki kaleci karşı karşıya dursun,birbirlerinin belinden aşağısını görmüyo.bi de çok uzun olurdu o statlar..7000-8000 metre vardı heralde yalan olmasın..tusubasa gibi bi topçu bile 15 dakkada koşamıyodu o mesafeyi.ki kendisine mahallede fırtına tuso derdik..o derece hızlıydı..ama gel gör koşardı koşardı bitmezdi meret..

                                   

çok meşhur havada asılı kalması vardı..röveşataya çıktımıydı millet tuvalet molasına giderdi statta..bilen bilir tusubasa röveşata yapacam dediyse,aşağıda babası ölse,20 dakkadan önce inmez.onun havada asılı kaldığı süre oynanmamış kabul edilip maç sonuna eklense,maç bitmez!öyle yaman topçudur..kuştur mübarek,kuş..

çok yaman bir vuruşu daha vardır..patenti kendisine ait olup isim hakkını da elinde muhafaza eder..vuruşun ismi kartal vuruşu.iki bacağın birisi arkaya doğru atılır,vücut yere paralel 90 derecelik bir açı çizene kadar eğilinir,bükülünür.akabinde allah ne verdiyse abanılır...ben denedim,denemesi de bedavadır,siz de deneyin..bu vuruşla,topu istediği yere vurana ne isterse alıyorum ülen..duruş o kadar rahatsız,vuruş o kadar zordur ki;istediğin şekilde istediğin yere atmak mümkün değildir..bunu dünyada yapabilen tek insan olan tusubasa bu yüzden bu kadar değerlidir işte..ona verdiğimiz değer,boşuna değildir.

yukarıdaki resimde o efsane kadrodan geriye kalan fotoğraflardan biridir..gördüm tüylerim diken diken oldu gene..büyük kaleci Wakabaysahi,teyzesi oğlunun sünnet düğününde kirve olacağından bu poster çekiminde yok..ona başka bir postta değinirim artık..

ülen tusubasa iyi adamdın hoş adamdın da,bel ağrısından uyuyamadığım günlerin sebebi hep senin o röveşatalırınken,sen duygularımızla oynayıp kazandığın haram parayla nasıl sefa sürebildin yazıklar olsun be...

kızdım be!!