Potsdamer Platz

zaman herşeyin ilacı mı bilmem de usta,zaman her şeyi değiştirebilcek kadar güçlü..ışık yanar yanmaz karanlık hiç olmamış gibi oluverir ya bir anda;modern binalar yükseliverir modern çağın orta yerinde;daha öncekiler hiç yıkılmamış gibi..

Potsdamer Platz/Berlin-1945



Potsdamer Platz/Berlin-2011

"ama"na koyim!

Gecen ay icerisinde 24 kasim ögretmenler günü kutlandi.tekrardan bazi ögretmenlerin bu özel günü kutluamak isterim buradan.ama dedigim gibi;“bazi“ ögretmenlerin.cünkü hayatta öyle ögretmenler tanidim ki,sadece o meslegin degil,insanligin yüz karasi olmaya adaydir kendileri.

Bu sayfada yeri geldi densizce yazilar yazdim..maksat muhabbetti ya..salladim bi seyler.yeri geldi laf soktum birilerine alttan alta..ama emin olun ki,hic bir zaman subjektif olmadim..bu yaziyi da bütün objektif dugularimi devreye sokarak yaziyorum:)

Hepimizin basina gelmistir derste nutuk hadisesi.devletten matematik veya fen bilimleri dersini vermek icin para alan bir zat,zart diye baslar bi nutuk cekmeye..lafin gelecegi yer asikardir.basta bir top cevirme hadisesi gibi görünür,ama en olmadik yerde ataga cikar,kalenize bindirir de bindirir..KARSIYIM!laf soktuklarinin biri her zaman muhakkak ben oldugum icin degil;bu kisinin,bu laflari söylemek görevi olmadigi icin,haddine düsmedigi icin!!üstüne vazife olmayan seylere burnunu sokan herkese karsi oldugum icin karsiyim!!

„ben,sizin iyiliginiz icin söylüyorum!“ diye lafa baslayan herkese sokacak bi lafim vardi benim,ama susmak zorundaydim..cünkü Türk Egitim Sistemi bizleri hocanin elindeki not defterine mahkum etmisti..evde baba korkusu da eklenince,süper güc konumuna gelen bu olguya boyun egmistim.onlar sükretsinler ki,ben daha 17 yasina basmamistim.zaten 17 yasindan itibaren katildigim ders sayisi bellidir.o saatten sonra bu tür hocalarin hic birini takmadigim onlarca arkadasimin sehadetinde ispatlidir.bu yaziyi okuyacak lise arkadaslarimin yalanim varsa yalanlamaya haklari da vardir.kapiyi carpip siniftan cikmisligim da vardir,hocaya kafa tutmuslugum da..cünkü ders anlatmak icin aldigi parayi nutuk cekerek cebe indirmeleri noktasinda ortaya cikan haksizliga,sessiz kalarak ortak olamazdim..olmadim!

Derste nutuk cekiyor adam,bak dinle:“biz iyiliginiz icin konusuyoruz oglum,yoksa bana ne!okumayip cöpcü mü olacaksiniz!!“ diye bas bas bagiriyor adam..ve sinifta,babasi gercekten cöpcü olan bir arkadasimiz var!!!cocuk dolu dolu gözlerle dinliyor hocayi!hemen yanimda oturuyor arkadasim,ve vücut isisinin yükseldigini birebir hissediyorum!yazik degil mi peki o cocuga,o babaya!yaziklar olmasin mi o hocaya!!

Adamin biri,lise 1 okurken bana :“2 hafta sonra veli toplantisi var.baban gelsin okula bak ben ne yapiyorum.yedigin boklari anlaticam!diyecem seni ayagindan tavana assin!“..babam o toplantiya gelirse,ve bu adam bu sekilde anlatirsa,hakkaten sicmisim!isin komigi o dersten aldigim yazili notu 70 küsür..ortalamanin üzerinde basariliyim yani..ama herif benim jöleli saclara,koridorda yaktigim türküye,sesli gülmeme takmis!!..neticede 2 hafta sonra o toplanti vakti geldi.ben de akli basinda her normal insan evladi gibi babama söylemedim..daha dogrusu korkumdan söyleyemedim!!ama bizim baba duyarli bir veliydi..toplantidan sonraki hafta cikti geldi hocalarla görüsmeye,ve foyam ortaya ciktiiii…hem yedigim boklari(!) anlatti herif,hem toplantiya gelmedigini anladi babamin..bi de o eklendi ki sorma!!ortalik ellialti!!!ne mi oldu sonra?babamla bir daha hayatim boyunca düzeltemeyecegim boktan bi iliskim oldu..gitmedim okula..Antalyaya geldim..sene basi oldu,aile beni okula gidecek diye cagirdi bi daha Urfaya..okula gidiyorum saniyorlar,ne gezer..cikiyorum evden.dolaniyorum sokak sokak..aksam tekrar dönüyorum..arkadaslar beni Antalyada saniyor hala,baba okulda saniyor..o foyamda ortaya cikti..DARBE-2:arkadaslarin gözünde de,yalancinin önde gideni olduk mu bu sefer!!kactim gittim Antalyaya bi daha..aileyi kaybettim arkadaslarin,gözünden düstüm usta!arkadas dedigim de,her biri milyona bedel birer aslan parcasi ha!!!

Ne ailem bilir bu hikayeyi ne arkadaslar..ilk defa burda yazdim iste..okurlarsa anlarlar..bir hocanin görevi midir peki,bir aileyi bu hale sokmak!!gencecik bir delikanliyi bütün arkadaslarinin gözünde bu duruma düsürmek!!benim hayatimi alt üst eden o pezevengi ben bugün halen buldugum yerde kendimi tutamam da,ceker vururum diye icimde bu kadar öfke biriktirmissem,memleketi terketmissem,o can arkadaslarimdan onca yil ayri kalmissam,benim iyiligim icin mi söylemistir o orospucocugu bu laflari!!!

Arkadas baska bi seydir usta..bagrina basti beni onlar tekrardan ama..babam affetti,oldu bitti dedi ama!!!!!..ben yerimden yurdumdan oldum!onca senem heba oldu..diyecek ki sorsan,ben senin icin söylemistim ama bunun olacagini tahmin edemedim..ama tahmin edemedin mi?17 yasinda gül goncasiydim lan ben!aslan gibi delikanliydim!konustum mu arkadaslarim agzimin icine bakiyodu benim.futbol oynuyordum,siir yaziyordum,mutluydum ulan!bensiz muhabbeti haram sayiyordu cocuklar,o kadar seviliyordum..herifin birine omuz koydum diye kavga ettik,arkadasim girdi benden önce kavgaya,düsürdüler omuzu cikti!ugruna omuz verdigim adam koca bi yalanci diye düsündü o cocuk,ne „ama“si!!!!deli gibi yagmurun yagdigi bi gün dolmus parasi yok cepte.arkadasim babasinin arabayi caldi beni eve birakmak icin.vurduk arabanin arkasini.cocuk babadan essek sudan gelinceye kadar dayak yedi..yalanci bir pic kurusu icin mi yedi lan o dayagi!!??!!ne „ama“si!!babam aman eksik kalmasin diye bilgisayarimi da aldi,harcligimi da koydu cebime..ceketin kravatin en iyisini aldi,spor ayakkabinin en fiyakalisini!beni o adamin gözünde „olmaz olsun böyle evlat!“noktasina getirdin ulan ne „ama“si!!! ne „ama“si lan,amana koyim ne amasi!!!

Bir hayati rotasindan cikardilar..suyumun akisini degistirdiler usta.o herif sicak yataginda simdi..ailesinin icinde,arkadaslarinin yaninda!ben nerdeyim usta…

Olmaz olsun böylesinin hocaligi,ögretmenligi,adamligi,insanligi….

Ne „ama“si usta…Ne „ama“si!!

traum weiter mamo!

şu fotoğrafı görür görmez kendi çocukluğum geldi aklıma..genelde çocukluk anılarımın hepsinde başroldeyimdir.herkesin böyle mi bilmiyorum ama,benim çocukluğuma dair hatırladığım bütün anılarda ben,olayın baş kahramanıyım.hep iyi rollerdeyim üstelik..sempatik,çalışkan,temiz,başarılı,komşunun efendi oğlu,sınıfın en sevilen adamı falan..lise yıllarına doğru,başrol paylaşıyorum bu sefer.yanımda bir başka arkadaşım da oluyor.bu kez o arkadaşımla beraber ilgi odağı olma,dikkati kendi üzerime çekme telaşındayım.olduk olmadık zamanlarda bir şiir okuyup,arkasından "kendi şiirim" diye eklemeler,"size bir türkü söylim,size bir fıkra anlatim,size taklit yapim" türünden ilgi çekebilmek adına çabalamalar falan..okul sonrası hayat ve askerlikle beraber gelen yıllarda ise,deyim yerindeyse,sürekli aşağıya giden bir grafik..ringin köşesine sıkışmış bir boksör gibiyim ve dayak yiyorum durmadan..gardım düşmüş,gong çocukluk kadar uzak..

sonra,hayatıma giren ve hiç hesapta olmayan bir varlık,meslek sahibi olmak gibi bir amaç,askerliğin verdiği olgunluk,toplumsal statünün gözümde arzettiği önemin artması derken,birden kendime çeki düzen verme ihtiyacı hissetmiştim..hiç unutmam bir ikindi vakti Belek-Kadriye arası yolda yürüyüşe çıkmıştım,güneşe doğru..güneşin içime doğması hissi mi,yoksa içime nur doğması olayı mıdır nedir,yaklaşık 15 saniye kadar hızlı hızlı yürüyerek planladım kafamdan bir şeyler ve o anda aynı hızla ters istikamete dönüp hızla eve koyuldum.bir ajandam vardır benim.o ajandayı açıp önümdeki 5 yılın planlamasını yaptım kendimce..o fotoğrafı gördüğüm an gözümde beliren çocukluk anıları,neler oldu şu hayatta muhasebesi beni o ajandanın başına getirmişti.2,5 sayfalık yazıyı okurken suratımda yavşak bir gülümseme belirmedi desem yalan olur..ve hayatımda ilk defa,evet ilk defa kendimle gurur duydum ben!aklımın erdiği günden beri kendimi hep sevmişimdir..affedilmeyecek günahlarım var benim,herkesten sakladığım günahlarım!!kimseye söylemediğim kusurlarım var..ama sonuçta ben onların bütünüydüm işte!kendimi sevme hakkımı kullanmak en doğal hakkımdı benim,ve sevmiştim,seviyorum,severim kendimi..ama yazdığım gibi,"ilk defa" kendimle gurur duydum..

o yazıyı kaleme aldığım gün şu an çalıştığım turizm-otelcilik sektöründe ilk haftalık iznimi hakettiğim gündü.yani otelcilik sektörünün en fazla 2 haftalık çalışanıydım,anlayacağınız -en klasik tabirle- daha yolun başındaydım..insanların açığını aramaya başladım o dakikadan sonra.kimsenin açığını yüzüne vurmak değildi niyetim,ama herkesin açığını bulup kendi açıklarımı kapatacaktım.hiç kimsenin ekmeğinde gözümüz yoktu,hala yok;ama ekmeğin en güzel yerini yemek için herkesin ortak şansı vardı.ben insanlarda bulup,kendimde kapattığım açıklarla,ekmeğin en güzelini kapacaktım..acımasız bir döngünün içine düşmüşseniz eğer,duadan ve taktirden çok daha fazlasına ihtiyacınız vardır bundan emin olun!şunu söyleyebilirm açık yüreklilikle,bir üst mevkide boşalan her pozisyon için hırs duymuyorsanız,dünyada bütün işleri yapabileceksiniz demektir;bütün işlerin,en alt kademelerini!!hırslı olmalısınız..hırsınız gözünüzü bürümeyecek ama,onu her zaman kullanıma hazır tutacaksınız.melekleriniz ve şeytanlarınız eşit sayıda olacak bir kere..sadece meleklerle de yola çıkılmaz,sadece şeytanlarla da..kendiniz için daha iyisini istemek,sizden başka herkes için kötüsünü dilemek demek değildir.siz kendiniz için en iyisini istemelisiniz..geri kalanların kendileri için ne isteyeceklerini kendileri bilir..

işte ben bu ruh haliyle çıktığım yolda,neler yapmışım diye şöyle bi baktım ajandama!planladığım 5 yıl henüz dolmadı.o gün hedefim,5 yıl sonra bulunduğum hiyeraşik düzende 4 basamak atlamış olmaktı ama, Allah'a şükürler olsun ki,ben o planlamada varmak istediğim yere varmışım,kalan zamana oynuyorum şimdi..yapmam gerekenin geri kalan zamanı,bir üst kademede ihtiyacım olan şeyleri tamamlamak olduğunu biliyorum tabiki ve var gücümle çalışıyorum..Allah utandırmasın diyebiliyorum sadece..(daha doğrusu mamo,utanmamak için elinden geleni yapsın ve bu çabasını gören Allah notunu kırmasın,belki üstüne bi de kanaat kullansın diye!)

o nottan bugüne neler değişti,neler değişmedi tam olarak bilemiyorum..tarih,mevsimler,aldığım ünvanlar,üstümdeki-altımdaki insanlar...değişen çok şey oldu besbelli..bugün bu yazıyı umutla bana yazdıran bir şey var ki,o da bana o yazıyı yazdıran ruh halinin bana kattığı şeylerin halen bu bünyeye yön vermesi ve bu ruh halinin henüz değişmemiş olması..

yüreğimde tomurcuklanan bir çiçekti hayat dediğiniz şey,ona bir kuş kondu ve bana şunu söyledi:hayallerini gerçekleştirmek için,kendin için,kendine verdiğin söz için:koşmaya devam oğlum mamo,herşey çok güzel olacak!

mehsun kırmızigül

ulan ne günlerdi be,Urfa'lı günler..yukardaki şahıs yeni çıkıyodu o zamanlar piyasaya..hiç sevmem,hazzetmem,hemen belirteyim..

tip ofsayt zaten..bıyıklar felaket,karizmatik olayım derken sıçan adamın her türlü tavır ve hareketi..sonra tuttu film falan yaptı,senaryoydu yönetmenlikti derken aldı yürüdü..

bunun bi de galatasaray için yaptığı şarkıyla klip vardı ki akıllara ziyan..üzerinde garip bir takım elbise,içinde takımla aynı renk-o zamanın modası-yelek,arkada da halay ekibi..arada bi de kubilay türkyılmaz'ın machester united'a attığı gol ve benzer görüntüler..en önde de bağıran bir "mehsun".."elem bıysa kıraal cim-bom!!"

şimdi yakışıklı,genç,başarılı,yönetmen,senarist,başarılı..hepsi oldun tabi,de;koşarak marsa gitsen,o bıyıklar ve bıyıkların iki tarafı arasında,burnun hemen altındaki tarifsiz boşluğu dolduramazsın yavrum..

deli deli küpeli

türk futbolunun en renkli adamlarından biri bu herif..
taraftarının "doğru söyle ibo,bugün ne içtin?" diye tezahürat yaptığı ibrahim üzülmez,beğenin ya da beğenmeyin,hala müthiş bi profesyonellik örneği sergileyerek,kendi mevkisine transfer edilen 20 yaşında çocuğun arkasında yedek beklerken,oynatıldığı zaman,varını yoğunun sahaya döküyor..

bu ülkenin önemli birinin kaptanlığını yapmak,neyi gerektiriyorsa onu yapıyor ibo!helal olsun deli ibo..

sivassipor!

daha önce Sivasspor'un istifa eden hocası Bülent Uygun hakkındaki görüşlerimi yazmıştım..

sivassporun bu seneki hali ortada..feci durumdalar..sezonun başında şampiyonlar ligi için oynadılar,şimdi ligin dibindeler..biraz haddini bilmekle daha uzun yıllar bu ligde tutunurlardı,beceremediler..yakın tarihte çekilen,şu yukarıdaki fotoyu,nerden geldiklerini unuturlarsa,olacağı budur...

atalarımız boşuna dememiş;hiç bir şey bilmiyor olabilirsin,bari haddini bil!!!

arda!

arkadaşlarımın blogla ilgili yaptığı olumsuz yorumlardan birisi,futbol haberlerine fazla yer verdiğim yönündeydi..şimdi de Arda Turan'ı ekliyorum buraya ama futboluyla ilgili değil."nerden nereye" başlığı altındaki yazılarıma eklemek için seçtim Arda'yı.

şimdi Galatasaray'ın 10 numarası,kaptanı,yıldızı,en değerli oyuncusu..ama bir zamanlar kale arkasında top toplayan,başkasının attığı gollere sevinen bir adamdı Arda.geldiği yer gerçekten takdire şayan..kendisini can-ı yürekten tebrik ediyor,Türk futboluna yaptığı ve yapacağı hizmetler için teşekkür ediyorum..

nerden nereye işte...

yuh ulan senin erkekliğine..

dönemin meşhur magazin dergisi,bomba haberi böyle duyurmuş...yıl 1981!!!

yürü ya kulum!!

Madonna ilk kez basına tanıtılıyor yukarıdaki fotoğrafta görülen basın toplantısında.Allah'ın yürü ya kulum dediklerinden.1980 yılında gazetecilerin karşına geçmiş.hala aynı yerde..hatta çok daha yüksekte..çok başarılı bir kariyer hakkaten..